تبلیغات
مقاله های مهدوی
مقاله های مهدوی

سینمای صهیونیستی یكی ازمخوف ترین و دهشتناك ترین رسانه های گروهی و دیداری و شنیداری است كه رژیم صهیونیستی سالهاست ازآن به عنوان ابزاری درجهت ارائه چهره ای پلید و ناهنجار ازمسلمانان و اعراب استفاده كرده و می كند.
سینما درجهت تحقق اهداف شوم خود پی برد، و دریافت كه می تواند ازاین ابزار تبلیغاتی و رسانه ای برای ترویج اندیشه صهیونیسم و تشكیل وطن واحد یهود حداكثر استفاده را ببرد...
درمقاله حاضر عملكرد این سینما و تاریخچه آن مختصراً مورد بررسی قرارمی گیرد تا ماهیت این روند برای خوانندگان آشكارشود.
رژیم صهیونیستی از آغاز پیدایش كوشید تا ازطریق عناصری چون درام، تاریخ، و تراژدی اندیشه واهی كشته شدن 6میلیون یهودی در كوره های آدم سوزی هیتلر را در ذهن نسل های جوان درسراسر این كره خاكی جا بیندازد و به اصطلاح آن را به مخاطبان تلقین كند.
این سینما توانست با همین شیوه ضمن ارائه تصویری مظلومانه از قوم یهود، غربی ها را وادارد تا درقبال اشغال فلسطین و اخراج مردم مظلوم آن، مواضعی جانبدارانه اتخاذكرده و صهیونیست ها را مورد حمایت قراردهند.
یك سرباز حتی اگر بهترین سلاح را دراختیار داشته باشد بدون نقشه و دوربین نمی تواند راه پیداكند و مواضع دشمن را از بین ببرد.
سینما هم همین نقش را برای صهیونیسم و رژیم صهیونیستی بازی كرد و باعث شد تا این حركت ناپاك راه خود را به سوی عقل و اندیشه ملل جهان، بویژه كشورهای عربی و اسلامی هموار كند.
اولین جلوه های سیطره صهیونیسم بر سینمای جهان در هالیوود تجسم یافت.
هالیوود از ادغام هفت شركت بزرگ سینمایی یعنی متروگولدوین مایر، فوكس، پارامونت، كلمبیا، یونیورسال، وارنر، ویونایتدآرتیست، به وجود آمد.
جالب اینجاست كه مؤسسان این شركت ها همگی یهودی هستند.
مثلا شركت متروگولدوین مایر توسط لوئیس مایروسام گولدوین تأسیس شد.
ویلیام فوكس، شركت فوكس قرن بیستم را بنا نهاد، و آدولف زوكور، هری كوهین، كارول لایملی و ژاك وارنر به ترتیب شركت های پارامونت، كلمبیا، یونیورسال و وارنر را پایه گذاری كردند.
از این پس بود كه صهیونیسم كوشید تا تمام توان خود را به منظور سیطره بر هنر هفتم جهان در هالیوود متمركز كند، این وضع تا آنجا پیش رفت كه این اختاپوس هفت دست به یكی از دژهای هنری و فرهنگی صهیونیسم بدل شد وتوانست در مدت زمانی نه چندان طولانی جامعه آمریكا و سایر جوامع دیگر از جمله جوامع عربی و اسلامی را محور خود سازد.
جرج سادول در كتاب خود با نام- تاریخ سینما- در این باره می گوید: «دیگر در برابر هنر چیزی جز راهزن ها، خرده تاجرهای كم اهمیت، پوست فروش ها و ماهی فروش ها باقی نمانده كه اكثر آنها را مهاجران نورسیده مانند ویلیام فوكس، كارل لایملی، لویس مایر، ساموئل گولدویچ، برادران وارنر و آدولف زوكور تشكیل می دهند.
» صهیونیست در همان آغازین روزهای پیدایش صنعت سینما، به مظلوم نمایی پرداختند وبرای به اصطلاح ظلم وستمی كه برقوم یهود در این كره خاكی رفته است، اشك تمساح ریختند، كه حاصل آن ساخت چندین فیلم درباره كشتار یهودیان بود.
وضع به همین منوال ادامه داشت تا اینكه در سال 1948 رویدادی مخوف دنیا را تكان داد.
این رویداد تشكیل دولت اسرائیل بود، از این زمان به بعد سینمای صهیونیستی در راستای اهداف توسعه طلبانه اسرائیل و اربابش آمریكا نهادینه شد وگروه های یهودی به ویژه در ایالات متحده آمریكا، تمام كوشش خود را در جهت حفظ و بقای این كیان نامشروع مصروف كردند.
لذامی بینیم كه از سال 1948 رابطه ای مستحكم وعمیق میان هالیوود و اسرائیل پدید آمد كه حتی پس از پایان دوران استودیوها نیز ادامه یافت و با بلعیده شدن شركت های كوچك تر فیلم سازی توسط این غول هنری، این رابطه ابعاد تازه ای به خود گرفت.
اما اگر كسی گمان كند سینمای صهیونیستی تنها به اسرائیل محدود شده و هدفش فقط و فقط حفظ این رژیم است سخت در اشتباه است، چه اینكه حكمای صهیون این صنعت را نه فقط برای حفظ موجودیت اسرائیل بلكه برای توجیه وحشی گری ها و دد منشی های اشغالگران صهیونیست برضد ملل مسلمان و عرب و بویژه ملت مظلوم فلسطین و توجیه اشغال این سرزمین مقدس وهمچنین سرپوش گذاشتن بر سایر جنایات قوم یهود در طول تاریخ می خواهند.
برای صهونیست ها، سینما ابزاری است در جهت حمله به اسلام و اعراب.
ابزاری برای تحقق اهداف و منویات شوم سردمداران یهود، تا به وسیله آن اسرائیل را به عنوان واحد دموكراسی وآزادی در وسط كویر خشك اعراب و مسلمانان تروریست معرفی كنند!!! ازاین روست كه ما در اسرائیل سینمایی را می بینیم مشحون از دگماتیسم، كاپیتالیسم و امپریالیسم و در عوض تهی از مضامین و ارزش های انسانی كه ابری سیاه از ملیتاریسم، و تجاوزگری آن را پوشانده است.
جالب اینجاست كه صهیونیست ها كه فلسطین را غصب كرده و نام اسرائیل را بر آن گذاشته اند درباره این سرزمین و طبیعت زیبای آن كتاب ها نوشته اند.
دریكی ازاین كتاب ها كه ازسوی مركزفیلم اسرائیل منتشرشده چنین می خوانیم: «هرروز كه می گذرد تعداد فیلم های خارجی بیشتری دراسرائیل فیلمبرداری می شود، چون اسرائیل مزایا و ویژگی های زیادی دارد، اسرائیل كشوری است كوچك كه می شود عرض آن را در90 دقیقه وطول آن را در7 یا 8 ساعت با ماشین پیمود، هرجا كه می روی پراست ازكوه، جنگل و دشت ورودخانه های پرآب و روستاها و دهكده هایی كه خانه های آن با معماری های زیبای سنتی تزئین شده است.
همچنین اسرائیل آب وهوای بسیار خوب ومعتدلی دارد كه بیشترشبیه آب وهوای كالیفرنیا است، ازسوی دیگراین سرزمین خاستگاه چندین فرهنگ و تمدن بزرگ دنیا است وهركارگردان با هرسلیقه می تواند به راحتی هرچه را كه بخواهد دراسرائیل یافته و فیلم بسازد.
» نكته دیگر آن است كه دراسرائیل هزینه ساخت یك فیلم 25 تا 30درصدكمتر ازاروپای غربی است و دولت (اسرائیل) هم تسهیلات ویژه ای دراختیار سینماگران و كارگردانان قرارمی دهد به همین دلیل اكثر كارگردانان برای تولید فیلم به اسرائیل می آیند.
توجه كنید كه اسرائیلی ها از فلسطین سخن می گویند، آنها منابع این سرزمین مقدس را غارت می كنند و آن را به پای غربی ها می ریزند تا با ساخت فیلم های مبتذل و به دورازواقعیت ذهن نسل های جوان كشورهای عربی واسلامی را منحرف كنند، آن هم درحالیكه آن طرف تر درغزه وكرانه باختری مردم بی دفاع فلسطین به فجیع ترین وضعی كشته می شوند، اما هیچ دوربین غربی حاضر به ثبت حتی یك صحنه ازآن هم نیست.
ترجمه: سعید طبیعت شناس منبع: البیان





نوشته شده در تاریخ شنبه 31 مرداد 1388 توسط مهدویون عصر ظهور
درباره وبلاگ

آرشیو مطالب

آخرین مطالب

نویسندگان

موضوعات

نظر سنجی

پیوند ها

   دانشنامه مهدویت

لینكستان

آمار سایت

   لوگوی دوستان