تبلیغات
مقاله های مهدوی
مقاله های مهدوی

در تعالیم پیشوایان دین، دعا اسلحه پیامبران، سپر و سلاح مؤمن، مغز همه عبادات و حلقه ارتباط خالق و مخلوق معرّفی شده است

اوّلین مظلوم عالم، حضرت امیرالمؤمنین (ع) می‌فرمایند: دعا سپر مؤمن است و هر گاه بسیار دری را كوبیدی به روی تو باز می‌شود.و حضرت امام محمّدباقر (ع) خطاب به یكی از اصحاب خویش فرمودند: آیا تو را راهنمایی نكنم به چیزی كه رسول خدا(ص) در آن استثنایی نزده؟

عرض كردم: چرا. 

فرمود: دعا، كه قضای پیچیده و سخت را برمی‌گرداند ـ و انگشتانش را به هم فشردـ .
و باز آن حضرت تأكید كردند: 
به خدا سوگند هیچ بنده‌ای دعا، پافشاری و اصرار به درگاه خداوند عزّوجلّ نكند مگر اینكه حاجتش را برآورد

نكتة مهم این است كه ما معمولاً در حوائج فردی خویش بر دعا الحاح و اصرار می‌ورزیم و تا استجابت كامل آن، دست از طلب و درخواست برنمی‌داریم؛ ولی به مسئله و امر مهمّ دعا برای تعجیل ظهور امام عصر(عج) آن گونه كه باید و شایسته است اهتمام نمی‌ورزیم. غافل از آنكه این دعا زیباترین آرزو و بهترین دعاهاست؛ زیرا خیر و سعادت دنیا و آخرت ما و همة انسان‌ها و نیز گشایش در امور مادّی و معنوی جهانیان، وابسته به امر ظهور امام عصر(عج) است. به همین جهت است كه ائمة اطهار(ع) ما را به این امر حیاتی و به اهمیّت دعوت نموده‌اند و حضرت ولیّ‌عصر(عج) نیز در توقیعی كه برای اسحاق بن یعقوب فرستاده‌اند، تأكید فرموده‌اند:
برای تعجیل در فرج و ظهور من بسار دعا كنید كه همانا فرج من، فرج و گشایش خود شماست
امام صادق(ع) فرمودند: 
همچنین شما (شیعیان) اگر این عمل (یعنی گریه و دعا كردن برای تعجیل فرج) را انجام دهید، خداوند قطعاً فرج و گشایش ما را می‌رساند و اگر انجام ندهید (و دست روی دست بگذارید و بی‌تفاوت بمایند) این امر به نهایت خود می‌رسد.
یعنی می‌توان با دعا نمودن، فرج و ظهور امام عصر(عج) را جلو انداخت و تشویق ائمّة اطهار(ع) به دعا نمودن برای تعجیل ظهور، بیانگر آن است كه حصول فرج و فرارسیدن دوران ظهور، دارای یك زمان صددرصد تعیین شده و تغییر ناپذیر نیست و اگر مردم به مسئلة غیبت امام زمانشان و طولانی شدن این امر بی‌توجّهی نموده و با دل‌های متّحد و یك‌پارچه، فرج آن حضرت را از خداوند متعال نخواهند، خداوند ظهور آن بزرگوار را تا انتهایی كه برای دوران غیبت در نظر گرفته است ـ و ما از آن اطّلاعی نداریم ـ به تعویق خواهد انداخت و البتّه این نهایت نیز ممكن است هر لحظه فرا برسد. 

حضرت امام حسن مجتبی(ع) در عالم خواب یا مكاشفه به مرحوم آیت‌الله میرزا محمّدباقر فقیه ایمانی فرمودند: 
در منبرها به مردم بگویید و به آنان دستور دهید توبه كنند و برای تعجیل ظهور حضرت حجّت(ع) دعا نمایند. دعا برای آمدن آن حضرت، مانند نماز میّت نیست كه واجب كفایی باشد و با انجام دادن عدّه‌ای از دیگران ساقط شود؛ بلكه مانند نمازهای پنج‌گانه است كه بر هر فرد بالغ واجب است برای ظهور آن حضرت دعا كند
سیّد حلّاوی ـ شاعر اهل بیت(ع) ـ قصیده‌ای سرود و در ضمن آن از گرفتاری‌های شیعیان و درد، رنج، شكنجه و مصایب آنها به پیشگاه امام عصر(ع) شكایت كرده و این قصیده را در چندین مجلس خوانده بود. یكی دو نفر از اوتاد نجف اشرف در عالم رؤیا خدمت حضرت ولیّ‌عصر(ع) مشرّف شدند. حضرت به آنها فرمودند: 

بروید به سیّد (حلّاوی) بگویید: سیّد! این قدر دل مرا مسوزان، این قدر سینة مرا كباب مكن. این قدر ناراحتی شیعیان را به گوشم مرسان. من از شنیدن آن متأثّر می‌شوم... «لیس الأمر بیدی»؛ كار در دست من نیست، به دست خداست. دعا كنید خداوند فرج مرا برساند.14 

دعا برای ظهور امام عصر(ع) از راه‌های نجات در دوران ظلمانی غیبت نیز هست؛ زیرا امام حسن عسكری(ع) فرمودند: 
سوگند به خدا ـ فرزندم ـ دارای غیبتی خواهد بود كه هیچ كس در آن دوران از هلاكت و نابودی رهایی نمی‌یابد، مگر كسی كه خداوند او را بر اعتقاد به امامت وی استوار ساخته و بر دعا برای تعجیل ظهور آن حضرت توفیقش ببخشد. 
و امّا در رابطه با نقش دعا در تعجیل فرج نكاتی مطرح است كه به آن اشاره می‌كنیم:

  1. تنها یكی از آثار «دعا برای تعجیل فرج» تسریع امر ظهور امام عصر(ع) است. این دعا آثار و بركات فراوانی هم چون آمرزش گناهان، نزول نعمت، دفع بلاها، طول عمر، وسعت رزق، ورود به بهشت، نایل شدن به شفاعت اهل بیت(ع)، امان از تشنگی روز قیامت و... دارد كه مؤلّف مكیال المكارم به 110 فایده از فواید آن اشاره نموده است.
2. بار دیگر تأكید می‌كنیم كه دعا در فرا رسیدن زمان ظهور، اثر قطعی دارد و ترك آن موجب تأخیر در امر فرج خواهد شد و از دقّت در حدیث بنی‌اسرائیل و سایر روایات استفاده می‌شود كه امر ظهور بداء پذیر است. 

3. برخی می‌گویند: «هر وقت خدا بخواهد، آقا می‌آید» و تلویحاً نقش دعا در تعجیل فرج را كم‌رنگ می‌شمرند. این مطلب صحیح است كه خداوند متعال باید اذن قیام و فرج را صادر كند و در روایات ما نیز آمده است: 

و امّا ظهور الفرجِ فإنّه إلی الله.21 
 
و امّا، امر فرج به دست خداست. 

ولی باید توجّه داشت كه امام عصر(ع) و اجداد طاهرینش، خود، شیعیان را به دعا برای تعجیل توصیه كرده‌اند كه نشان می‌دهد اگر اشتیاق ما به اوج برسد خداوند نیز وعدة خود را محقّق خواهد ساخت. 

اوّلین مظلوم عالم، حضرت امیرالمؤمنین (ع) می‌فرمایند: دعا سپر مؤمن است و هر گاه بسیار دری را كوبیدی به روی تو باز می‌شود.1
و حضرت امام محمّدباقر (ع) خطاب به یكی از اصحاب خویش فرمودند: آیا تو را راهنمایی نكنم به چیزی كه رسول خدا(ص) در آن استثنایی نزده؟

عرض كردم: چرا. 

فرمود: دعا، كه قضای پیچیده و سخت را برمی‌گرداند ـ و انگشتانش را به هم فشردـ .2 

و باز آن حضرت تأكید كردند: 

به خدا سوگند هیچ بنده‌ای دعا، پافشاری و اصرار به درگاه خداوند عزّوجلّ نكند مگر اینكه حاجتش را برآورد.3 

حضرت امام صادق(ع) نیز می‌فرمایند: 

دعا كن و مگو كه كار گذشته است و آنچه مقدّر شده همان شود [و دعا اثری ندارد]... 4 

مرحوم علّامة مجلسی در شرح روایت فوق می‌گوید: 

... باید ایمان به بَداء داشت و به اینكه خداوند سبحان هر روز در كاری است و هر چه خواهد محو كند و هر چه بخواهد ثبت كند و قضا و قدر مانع دعا نیستند؛ چون تغییر در لوح محو و اثبات ممكن است. گذشته از اینكه خود دعا نیز از اسباب قضا و قدر، (است) و امر به دعا نیز از همان‌هاست.5 

و نیز از آن حضرت نقل شده كه فرمودند: 

«همانا دعا، قضا را برمی‌گرداند و آن را از هم وامی‌تابد؛ چنانچه رشته‌های نخ اگر چه به سختی تابیده شده باشد از هم باز شود.»6 

كمتر كسی است كه در امور شخصی به ویژه در تنگنا و هنگام مواجه شدن با مشكلات و سختی‌های زندگی، دست به دعا بلند نكند و با راز و نیاز، نذر و توسّل به اولیای الهی از درگاه حضرت احدیّت، گشایش در امور خود را طلب نكند. 

نكتة مهم این است كه ما معمولاً در حوائج فردی خویش بر دعا الحاح و اصرار می‌ورزیم و تا استجابت كامل آن، دست از طلب و درخواست برنمی‌داریم؛ ولی به مسئله و امر مهمّ دعا برای تعجیل ظهور امام عصر(عج) آن گونه كه باید و شایسته است اهتمام نمی‌ورزیم. غافل از آنكه این دعا زیباترین آرزو و بهترین دعاهاست؛ زیرا خیر و سعادت دنیا و آخرت ما و همة انسان‌ها و نیز گشایش در امور مادّی و معنوی جهانیان، وابسته به امر ظهور امام عصر(عج) است. به همین جهت است كه ائمة اطهار(ع) ما را به این امر حیاتی و به اهمیّت دعوت نموده‌اند و حضرت ولیّ‌عصر(عج) نیز در توقیعی كه برای اسحاق بن یعقوب فرستاده‌اند، تأكید فرموده‌اند:
برای تعجیل در فرج و ظهور من بسار دعا كنید كه همانا فرج من، فرج و گشایش خود شماست.7 

همچنین آن حضرت در توقیع شریف خطاب به شیخ مفید(ره) می‌فرمایند: 

اگر شیعیان ما ـ كه خداوند متعال ایشان را به اطاعت خویش موفّق بدارد ـ با دل‌های متّحد و یك‌پارچه بر وفای به عهد و پیمان خویش اجتماع می‌كردند، ملاقات ما از آنها به تأخیر نمی‌افتاد و سعادت دیدار و مشاهدة با معرفت برای آنها به زودی حاصل می‌شد و زودتر از این به دیدار ما نایل می‌شدند.8 

امام صادق(ع) دربارة نقش دعا در تعجیل فرج و برای تشویق شیعیان به این امر حیاتی و مهم فرمودند: 

... وقتی عذاب و سختی بر بنی‌اسرائیل طولانی شد. چهل روز به درگاه خدا گریه و ناله كردند. خداوند متعال به موسی و هارون(ع) وحی فرمود: كه آنها را از دست فرعون نجات دهند و این در حالی بود كه از چهارصد سال (عذاب)، صد و هفتاد سال باقی مانده بود و خداوند متعال به واسطة دعای بنی‌اسرائیل از آن صد و هفتاد سال صرف‌نظر نمود. 

آنگاه امام صادق(ع) فرمودند: 

همچنین شما (شیعیان) اگر این عمل (یعنی گریه و دعا كردن برای تعجیل فرج) را انجام دهید، خداوند قطعاً فرج و گشایش ما را می‌رساند و اگر انجام ندهید (و دست روی دست بگذارید و بی‌تفاوت بمایند) این امر به نهایت خود می‌رسد.9 

مؤلّف كتاب شریف مكیال المكارم با استناد به این روایت می‌گوید:
آنچه از روایات به دست می‌آید ظاهراً این است كه وقت ظهور امام عصر(عج) از امور بَدائیّه است كه امكان پس و پیش افتادنش هست.10 

یعنی می‌توان با دعا نمودن، فرج و ظهور امام عصر(عج) را جلو انداخت و تشویق ائمّة اطهار(ع) به دعا نمودن برای تعجیل ظهور، بیانگر آن است كه حصول فرج و فرارسیدن دوران ظهور، دارای یك زمان صددرصد تعیین شده و تغییر ناپذیر نیست و اگر مردم به مسئلة غیبت امام زمانشان و طولانی شدن این امر بی‌توجّهی نموده و با دل‌های متّحد و یك‌پارچه، فرج آن حضرت را از خداوند متعال نخواهند، خداوند ظهور آن بزرگوار را تا انتهایی كه برای دوران غیبت در نظر گرفته است ـ و ما از آن اطّلاعی نداریم ـ به تعویق خواهد انداخت و البتّه این نهایت نیز ممكن است هر لحظه فرا برسد. 

مؤلّف مكیال المكارم می‌نویسد: 

در زمان حضرت ادریسِ پیامبر(ع) نیز وقتی آن حضرت مورد حملة حكومت طغیان‌گر زمان خویش قرار گرفت، از میان مردم غایب گردید. در دوران غیبت او، پیروانش كه در نهایت سختی و شدّت قرار داشتند، تصمیم گرفتند در برابر خداوند توبه نمایند. این بازگشت و پشیمانی واقعی باعث شد كه خداوند، دوران غیبت او را پایان بخشد. حضرت ادریس(ع) ظاهر شد و حاكم ستمگر در برابر او به ذلّت و خواری افتاد.
 
همچنین است اگر مردم در زمان غیبت، به صورت دسته‌جمعی توبه نموده و قصد یاری امام عصر(عج) را نمایند، امید است كه خداوند طومار غیبت را در هم پیچیده و آن بزرگوار را ظاهر نماید.11
حضرت امام حسن مجتبی(ع) در عالم خواب یا مكاشفه به مرحوم آیت‌الله میرزا محمّدباقر فقیه ایمانی فرمودند: 

در منبرها به مردم بگویید و به آنان دستور دهید توبه كنند و برای تعجیل ظهور حضرت حجّت(ع) دعا نمایند. دعا برای آمدن آن حضرت، مانند نماز میّت نیست كه واجب كفایی باشد و با انجام دادن عدّه‌ای از دیگران ساقط شود؛ بلكه مانند نمازهای پنج‌گانه است كه بر هر فرد بالغ واجب است برای ظهور آن حضرت دعا كند.12 

مرحوم فقیه ایمانی در كتاب خود می‌نویسد: 

... و نیز از بسیاری از اخبار و فقرات ادعیه و زیارات استفاده می‌شود كه امر ظهور آن حضرت، اصل وقوعش یك وعدة تخلّف‌ناپذیر الهی است؛ ولی زمان وقوع آن از امور بَدائیّه است كه قابل تعجیل و تأخیر است و نیز از بعضی از اخبار به دست می‌آید كه دعای مؤمنان هنگامی كه با شرایط و آدابش انجام شود، تأثیر به سزایی در تعجیل فرج خواهد داشت.13 

سیّد حلّاوی ـ شاعر اهل بیت(ع) ـ قصیده‌ای سرود و در ضمن آن از گرفتاری‌های شیعیان و درد، رنج، شكنجه و مصایب آنها به پیشگاه امام عصر(ع) شكایت كرده و این قصیده را در چندین مجلس خوانده بود. یكی دو نفر از اوتاد نجف اشرف در عالم رؤیا خدمت حضرت ولیّ‌عصر(ع) مشرّف شدند. حضرت به آنها فرمودند: 

بروید به سیّد (حلّاوی) بگویید: سیّد! این قدر دل مرا مسوزان، این قدر سینة مرا كباب مكن. این قدر ناراحتی شیعیان را به گوشم مرسان. من از شنیدن آن متأثّر می‌شوم... «لیس الأمر بیدی»؛ كار در دست من نیست، به دست خداست. دعا كنید خداوند فرج مرا برساند.14 

یكی از تشرّف‌یافتگان به آستان مقدّس حضرتش می‌گوید: 

در مسجد مقدّس جمكران اعمال را به جا آورده و با همسرم می‌آمدم. دیدم آقایی نورانی داخل صحن شده و قصد دارند به طرف مسجد بروند. گفتم: این سیّد نورانی در این هوای گرم تابستان از راه رسیده، تشنه است. ظرف آبی به دست او دادم. ظرف آب را پس داد گفتم: آقا شما دعا كنید و فرج امام زمان(عج) را از خدا بخواهید تا امر فرجش نزدیك شود. فرمودند: 

«شیعیان ما به اندازة آب خوردنی ما را نمی‌خواهند. اگر بخواهند دعا می‌كنند فرج ما می‌رسد».15 

به این دو پیام از مولایمان حضرت مهدی(عج) نیز گوش جان می‌سپاریم: 

هر مؤمنی كه در مجالس سوگواری پس از ذكر مصایب حضرت سیّدالشّهداء(ع) برای من دعا كند، من برای او دعا می‌نمایم.16
به شیعیان و دوستان ما بگویید كه خدا را به حقّ عمّه‌ام حضرت زینب(س) قسم دهند كه فرج را نزدیك گرداند.17 

در برخی روایات، دعا برای فرج از حقوق
اهل بیت(ع) بر شیعیان شمرده شده است؛ چنان‌كه امام صادق(ع) فرموده‌اند: 

همانا از حقوق ما بر شیعیان این است كه بعد از هر نماز واجب، دست‌هایشان را بر چانه گذاشته و سه مرتبه بگویند: 

یا رَبَّ مُحَمَّدٍ عَجِّل فَرَجَ آلِ مُحَمَّدٍ. 

یا رَبَّ مُحَمَّدٍ إِحفَظ غَیبَةَ مُحَمَّدٍ. 

یا رَبَّ مُحَمَّدٍ إِنتَقِم لِابنَةِ مُحَمَّدٍ. 

ای پروردگار محمّد(ص)، فرج و گشایش امور آل محمّد را تعجیل فرما.
ای پروردگار محمّد(ص)، محافظت كن (دین را در) غیبت محمّد(ص). 

ای پروردگار محمّد(ص)، انتقام دختر محمّد(ص) را بگیر.18 

دعا برای ظهور امام عصر(ع) از راه‌های نجات در دوران ظلمانی غیبت نیز هست؛ زیرا امام حسن عسكری(ع) فرمودند: 

سوگند به خدا ـ فرزندم ـ دارای غیبتی خواهد بود كه هیچ كس در آن دوران از هلاكت و نابودی رهایی نمی‌یابد، مگر كسی كه خداوند او را بر اعتقاد به امامت وی استوار ساخته و بر دعا برای تعجیل ظهور آن حضرت توفیقش ببخشد.19 

آن حضرت در روایت دیگری چنین فرمودند: 

... هر گاه صبحگاهان روزی دیدید كه امامی از آل محمّد(ص) غایب گشته او را مشاهده نمی‌كنید، پس به درگاه خداوند عزّوجلّ استغاثه نمایید (و فرج و ظهور او را از پروردگار بخواهید)... پس چه زود باشد كه فرج و گشایش بر شما رخ نماید... .20 

و امّا در رابطه با نقش دعا در تعجیل فرج نكاتی مطرح است كه به آن اشاره می‌كنیم: 

1. تنها یكی از آثار «دعا برای تعجیل فرج» تسریع امر ظهور امام عصر(ع) است. این دعا آثار و بركات فراوانی هم چون آمرزش گناهان، نزول نعمت، دفع بلاها، طول عمر، وسعت رزق، ورود به بهشت، نایل شدن به شفاعت اهل بیت(ع)، امان از تشنگی روز قیامت و... دارد كه مؤلّف مكیال المكارم به 110 فایده از فواید آن اشاره نموده است.
2. بار دیگر تأكید می‌كنیم كه دعا در فرا رسیدن زمان ظهور، اثر قطعی دارد و ترك آن موجب تأخیر در امر فرج خواهد شد و از دقّت در حدیث بنی‌اسرائیل و سایر روایات استفاده می‌شود كه امر ظهور بداء پذیر است. 

3. برخی می‌گویند: «هر وقت خدا بخواهد، آقا می‌آید» و تلویحاً نقش دعا در تعجیل فرج را كم‌رنگ می‌شمرند. این مطلب صحیح است كه خداوند متعال باید اذن قیام و فرج را صادر كند و در روایات ما نیز آمده است: 

و امّا ظهور الفرجِ فإنّه إلی الله.21 
 
و امّا، امر فرج به دست خداست. 

ولی باید توجّه داشت كه امام عصر(ع) و اجداد طاهرینش، خود، شیعیان را به دعا برای تعجیل توصیه كرده‌اند كه نشان می‌دهد اگر اشتیاق ما به اوج برسد خداوند نیز وعدة خود را محقّق خواهد ساخت. 

4. برخی نیز می‌گویند ما گنهكاریم، لیاقت نداریم برای امام زمان دعا كنیم. لقمه‌ها اشكال دارد! 

این گونه مطالب از ترفند‌های شیطان برای بازداشتن ما از دعا برای فرج به حساب می‌آید. دعا برای امام، ما را به امام نزدیك‌تر می‌كند.
به علاوه امام زمان(ع) تنها امام نیكوكاران نیست، بر گنهكاران نیز حجّت است. امام همچون خورشید بر همگان می‌تابد و به صنف خاصّی تعلّق ندارد. در انحصار ملّت و نژاد خاصّی نیز نیست. امام متعلّق به تمام بشریّت است. نه تنها امام انسان‌ها كه امام جنّ و ملائك نیز هست. نه تنها امام اهل زمین كه امام اهل آسمان‌ها نیز هست. 

اگر بَنا بود دعای گناهكاران مستجاب نشود و آنها از درگاه رحمت الهی مأیوس شوند، خداوند باب توبه را پیش روی بندگان خویش نمی‌گشود. این گونه افراد ابتدا می‌توانند توبه كنند و بعد برای فرج دعا كنند. مگر قرآن نمی‌فرماید كه حسنات، سیّئات را از بین می‌برد؟22 آیا حسنه‌ای بالاتر از دعا برای فرج سراغ دارید؟ 

5. وقتی بحث از ظهور به میان می‌آید برخی می‌گویند: «امام زمان به این زودی‌ها نمی‌آید!» 

این گونه اظهار نظرها، خلاف روایات متعدّدی است كه به ما امر می‌كند هر صبح و شام منتظر فرج باشیم و تأكید می‌كند كه ظهور به طور ناگهانی و زمانی كه مردم گمان نمی‌برند صورت خواهد پذیرفت. محبّت و علاقه به امام نیز اقتضا دارد كه ما ظهور را دیر نپنداریم؛ زیرا غیبت، دوران تنهایی، دل‌شكستگی و غصب حقّ امام است. آیا اگر فردی از عزیزان ما به زندان افتاده باشد یا به سفر رفته و بازنگشته باشد، تحمّل آن را داریم كه كسی بگوید: «بی‌خود منتظر نباشید؛ به این زودی‌ها نخواهد آمد!» در برابر چنین سخنانی، چه واكنشی نشان خواهیم داد؟ 

6. برخی برای واجب دانستن امری به دنبال فتوا می‌گردند. در صورتی كه در اصول دین، تقلید جایز نیست و هر كس باید به وظیفة خویش عمل نماید. دعا برای فرج، واجب است از آن جهت كه حضرت
امام جواد(ع) به حضرت عبدالعظیم حسنی(ع) فرمودند:
 
ای ابوالقاسم (كنیة حضرت عبدالعظیم) مهدی ما آن امام هدایت‌گری است كه واجب است در دوران غیبت انتظار او را كشید و در زمان ظهور از او اطاعت كرد.23 

و فرمایش امام حسن مجتبی(ع) به مرحوم 

فقیه ایمانی كه دعا برای فرج را مثل نمازهای پنج‌گانه واجب دانسته‌اند24 نیز مؤیّد این معناست. 

7. نباید دعا برای فرج را هم ردیف بقیّة دعاها دانست و این مسئلة مهم نباید به امری كلیشه‌ای و تشریفاتی تبدیل شود. نباید دعا برای فرج را به انتهای مجلس دعا و ذكر، آن هم پس از دعا برای بانی مجلس، مریض مدّ نظر، ملتمسان دعا و اموات حاضران! موكول نمود. در صدر همة حاجت‌ها، دعا برای ظهور امام عصر(ع) است. به یك یا دو دعا نیز نباید بسنده كرد. در همین یك دعا، فرج عالَم و آدم نهفته است. ماهیّت این دعا با بقیّة دعاها تفاوت دارد. «همة مشكلات» و «مشكلات همه» را در برمی‌گیرد. علاوه بر اینكه این دعا، دعا برای امام زمان و حجّت دهر و خلیفة خدا و بهترین انسان روی زمین است همة گرفتاران، بیماران، گرسنگان، بی‌پناهان، مظلومان و محرومان جهان و حتّی مردگان را نیز شامل می‌شود. حتّی حیوانات نیز پس از ظهور، از عدالت امام بهره‌مند خواهند شد. در احوال مرحوم میرزا ابوالفضل قهوه‌چی گفته‌اند: وی زمانی در بیابان در یك شب برفی، گروهی گرگ را می‌بیند كه به گرد یكدیگر حلقه زده و زوزه می‌كشند. با حالت تعجّب به خداوند عرض می‌كند كه خدایا اینها دیگر چه می‌گویند؟ در این هوا چه می‌خواهند؟ به او فهمانده بودند كه این زبان بسته‌ها به درگاه خدا شكایت می‌كنند كه خدایا تا كی ما حرام بخوریم؟! پس كِی امام زمان(ع) می‌آید تا ما هم از این حرام‌خوری نجات پیدا كنیم؟
 
8. برخی نیز می‌گویند: «تا ما درست نشویم آقا نمی‌آید» اگر معنای این حرف این باشد كه ما باید خود و جامعة خویش را اصلاح و به ظهور كمك كنیم مطلب درستی است؛ ولی اگر ناامید شویم و بگوییم تا زمانی كه اوضاع به همین منوال است آقا نمی‌آید، حرف درستی نیست؛ زیرا اوّلاً امام در زمان ناامیدی مردمان می‌آید. دوم آنكه ایشان نیز برای اصلاح می‌آید و زمین را پر از عدل و داد می‌كند. سوم آنكه ما تحت هیچ شرایطی نباید از ظهور ناامید باشیم. هر لحظه ممكن است فرج فرا برسد. 

9. برخی اشخاص نیز با استناد به توان تسلیحاتی ابرقدرت‌ها كه قادر به تخریب تمام كرة زمین است با لحنی آمیخته به نگرانی و دلسوزی راجع به ظهور امام سخن گفته و اظهار می‌دارند امام چگونه خواهد توانست بر شرایط امروز جهان فائق آید؟ توجه به چند نكته در این قسمت ضروری است: 

ـ امام معصوم «قدرة الله» است. مظهر قدرت الهی است. با یك اشارة حضرتش، همة سلاح‌ها و ابزارآلات جنگی از كار خواهد افتاد. امدادهای غیبی نیز به كمك آن حضرت خواهند آمد. رعب و ترسی كه هیبت ایشان در دل كفّار و منافقان خواهد انداخت، مانع از بسیاری از تحرّكات و مخالفت‌ها علیه ایشان خواهد شد. از همین روست كه در روایات از ایشان به عنوان «المنصور بالرّعب» یاد شده است. یعنی «ترس»، خود از ابزارهای یاری امام به شمار می‌آید. اگر چه بنا به مصلحت الهی، آن حضرت، از اسباب ظاهری نیز برای فتح جهان استفاده می‌كند و برخی از یاران ایشان به شهادت خواهند رسید. 

ـ وعدة قطعی الهی به پیروزی امام عصر(ع) تعلّق گرفته است. همة انبیا و اولیا به ظهور آن حضرت بشارت و به پیروزی ایشان نوید داده‌اند. آن ولیّ خدا برای شكستن پشت ظالمان، ویران نمودن كاخ‌های ستمگران، ریشه‌كن نمودن اهل عصیان و طغیان و قطع ریسمان‌های دروغ و بهتان و... خواهد آمد. 

این بار ـ بر خلاف دفعات گذشته كه اكثریّت انبیا تكذیب شدند و همة ائمه(ع) به شهادت رسیدند ـ شكستی در كار نیست. حضرت صاحب الزّمان(ع) برای پیروزی خواهد آمد. محدّث عالی مقام شیعه مرحوم شیخ حرّ عاملی(ره) می‌گوید: 

در عالَم خواب دیدم كه حضرت مهدی(ع) وارد مشهد شده‌اند. از منزل ایشان سؤال كردم. گفتند در طرف غربی مشهد در باغی كه عمارتی دارد وارد شده‌اند. به خدمت آن حضرت شرفیاب شدم. دیدم در وسط مجلسی كه نشسته‌اند حوضی است و حدود بیست نفر در مجلس حضور دارند. 

پس از ساعتی گفت‌وگو، غذا آوردند. اندك بود؛ امّا بسیار لذیذ به طوری كه همگان خوردیم و سیر شدیم؛ امّا غذا همچنان به حال خود باقی بود. از غذا كه فارغ شدیم، دقّت كردم دیدم شمار اصحاب آن جناب از چهل نفر تجاوز نمی‌كنند. با خود گفتم: این بزرگوار ظهور فرموده و لشكریانش بسیار اندك‌اند. ای كاش می‌دانستم آیا پادشاهان زمین از او اطاعت می‌كنند یا با آنها به جنگ برمی‌خیزد؟ چگونه بدون لشكر بر آنها پیروز خواهد شد؟ پیش از آنكه حرفی بزنم به من نگاهی نموده و با تبسّم فرمودند: 

شیعیان مرا از كمی یاور مترسان كه مردانی همراه من‌اند كه اگر دستور دهم كه همة دشمنان را از پادشاه و... حاضر می‌كنند و گردن می‌زنند. 

«وَ ما یَعلَمُ جُنُودُ رَبِّكَ اِلّا هُوَ؛
لشكریان پروردگارت را جز او نمی‌داند.»25 

از این بشارت خرسند شدم... .26 

10. نكند خدای ناكرده كسی تصوّر كند امام عصر(ع) به دعای ما نیازمند است. برعكس این ما هستیم كه سراپای وجودمان نیاز به ایشان است. در روایات آمده است: 

هر كس پندارد كه امام به آنچه در دست مردم است احتیاج دارد كافر است.27 

11. بی‌گمان ایمان یك نفر به یك قضیّه و پافشاری و ایمان او به لزوم به كرسی نشاندن آن، عهده‌دار به كرسی نشستن آن قضیّه خواهد بود و این نكته‌ای است كه همة روان‌شناسان به آن قائل هستند. اینك اگر یك نفر می‌تواند آنچه را بر آن پای فشرده به كرسی تحقّق بنشاند، در صورتی كه مجموعه‌ای از افراد گرد هم جمع شوند و توان فكری خود را در زمینه‌ای خاص به كار گیرند و به لزوم تحقّق قضیّه‌ای معیّن ایمان داشته باشند چه خواهد شد؟ 

روان‌شناسان در پاسخ می‌گویند: اگر چنین مجموعه‌ای از افراد تشكیل شود، بی‌تردید قادر خواهند بود در طبیعت و در آنچه پیرامون آنهاست اثر گذاشته و بستری مناسب برای تحقّق آن قضیّه فراهم آورند. (غربی‌ها با اعتقاد به این اصل، مباحث مربوط به بازگشت مسیح را با آب و تاب فراوان پیگیری می‌كنند.) 

مؤسسّات دینی انجیلی امریكا و اروپا آنچه را روان‌شناسان گفته‌اند در قضیّة بازگشت دوبارة مسیح به زمین، پس از حادثة آرمگدون به كار بسته و به این گفته قائلند كه بی‌گمان امكان تحقّق هر نوع پیش‌گویی در وهلة نخست، به ایمان مردم به آن و به پافشاریشان بر ضرورت به كرسی نشستن آن و همچنین به شمار نفرات آنها و شمار نفرات كسانی بستگی دارد كه رهبری كاروان تبلیغاتی به راه افتاده برای تحقّق بخشیدن به آن پیش‌گویی را بر عهده دارند.





نوشته شده در تاریخ یکشنبه 21 شهریور 1389 توسط مهدویون عصر ظهور
درباره وبلاگ

آرشیو مطالب

آخرین مطالب

نویسندگان

موضوعات

نظر سنجی

پیوند ها

   دانشنامه مهدویت

لینكستان

آمار سایت

   لوگوی دوستان